kaldı dört hafta

day 8

   
   dört haftanın kalışıyla bizde değişen hiçbir şey olmadı. herkes aynı ne yapacağını bilmez halde.

herkes " hocam bu olmuyo, nasıl yapcaz, ya kahretsin okulda diye açılmıyor bu, resim çıkmadı" halleri içinde. bir kısmımız pronuncation ödevinin ağırlığı altında ezilmiş, pes etmiş diğer kısım ise azimle ödevi bitireceğine olan inançlarını sürdürüyor.

bayan g. her zamanki gibi sorunlar yaşıyor bayan b.'ye "nasıl yapcaz" diyor tam şu anda. bayan b. ise " ne bileyim aga ben daha başlamadım" diyor bir bayana tezat ama kendine has bir tavırla.

zaten biz genel olarak öyle çok da çıt kırılmadık. öküz gibi devam ediyoruz hayatımıza yemekler filan ooo.

günler geçmekte bizlerse erimekteydik. zordu lakin bitmeliydi bu okul. havaların ısınmasıyla birlikte de "finaller başlasın, yeter ya 28ine kadar okul mu olur" demeler de başlamıştı.

bayan a. yoktu bugün neşemizden birşeyler eksik gibi hissediyoruz. özledik zira en son pazartesi gördük onu.

canımız sıkılıyor azizim.

he neden İngilizce yazmayacaktın da başlık İngilizce diyecek olursanız " karıştırma oraları" der giderim.